De metafoor van het Hart

Er was eens een mooi hart, een mooi rood hart
Het hart was verward, het hart had geleerd
Het moet stromen, de warmte van de liefde
Voelen en mededogen voor de andere harten op haar pad

 Het hart klopte in verstilling want het had verdriet
Dat verdriet lag zwaar op het hart
Het hart waar ze verliefd op was, dat hart waar
Haar hart sneller voor ging kloppen, dat hart waar ze
Hartstocht voor voelde was in de ban van een ander hart

 Het hart was veranderd in een bloedend hart verkramp van pijn
en verdriet. Op een dag werd het hart boos en het bonsde van boosheid
wat maakte dat het hart in actie kwam 

Ze ging praten met haar hartsvriendin. Die vertelde haar
echte liefde van het hart is zijn. Dat is pas mogelijk als zelfliefde is omarmd.
Tja goede raad ik doe zo mijn best. Ik heb mededogen en liefde in mijn hart
Hier moest het hart over nadenken.

 De volgende dag ging ze naar de harts oudste toe
Misschien had de harts oudste wijze raad. De oudste zei, Lief hart snap je het?
Nee zei het hart. Hou je van jezelf? Wederom moest het hart bekennen nee dat deed
Ze niet. Ze had geleerd dat ze moest stromen en haar liefde moest delen. Ze had
Gedeeld en zichzelf vergeten. Eigenlijk was ze vergeten wie ze was!
En dit besef kwam langzaam haar hart binnen. En ging naar huis om dit hartzeer
Te verwerken. 

Een week erna dwaalde ze door het bos om haar hart in het reine te laten komen.
Op eens zag ze een boom vol met bloesem, prachtige bloesem.
De boom voelde zacht en vanuit het niets, vertelde ze haar verhaal aan de boom.
Die niet zomaar een boom was het was de Meidoorn, de boom van het hart.
De boom luisterde naar het leed van het hart. Het hart had haar hart gelucht en voelde zich
daadwerkelijk opgelucht en voelde ruimte en voelde liefde in haar hart stromen.
Ze bedankte de Meidoorn voor haar gesprek.

 De weken daarna was het hart lief voor zichzelf.
En schonk al haar liefde aan haarzelf om haar eigen hart te helen. Het hart werd
bewuster en bewuster van zichzelf en zag dingen aan haar zelf die ze nog nooit zo
gezien had. Ja ze was een warm liefdevol hart een hart met passie die warm liep
voor haar eigen talenten.

 Liefde is zijn
En dat is pas mogelijk als zelfliefde is omarmd
Zelfliefde is de essentie van vrijheid
Door zelfliefde is er balans tussen geven en ontvangen
Dit geeft ruimte voor het ontwikkelen van het zelf in het zijn
In de overgave en vertrouwen van de levensstroom van het hart 

Wauw dit is een ontdekking, het mooie liefdevolle hart maakte een vreugdesprong
Wat een ontdekking. Wat voelt dit fijn, wat een liefde, wat een vrijheid
Door te stralen in haar zijn komt dat op haar pad wat ze nodig heeft
Het hart besefte ze had geleefd  en geklopt in de illusie van de gehechtheid
Door haar zelfliefde te omarmen ontvangt ze de verbinding van zichzelf en van het zijn
Vol vertrouwen met al haar nieuwe kennis is het hart gelukkiger dan ooit